Presentatie koppel 2: Rivierenland
Presentatie van Ronald van der Meijs en Audrey Coert op 4 juli om 16.00, na een werkperiode van een week in het Laboratorium. 
Zij hebben hun landschappelijke en stedelijke veranderingen uitgewerkt in een ecologische en duurzame samenleving gebouwd op de zuidzijde van twee heuvels met ligging aan de hoofdrivier. Onder leiding van Patrick van der Klooster werd het werk van de deelnemers op locatie geanalyseerd, geevalueerd en getoest door de aanwezigen. Waaruit duidelijk werd dat het streven naar een duurzame en ecologische structuur voorop staat in hun visie.
Hierbij hun tekst en toelichting op hun werk in dit verstedelijkingsproces:
De shuttle zoeft het station binnen. Ze stapt in.
Ze sluit even haar ogen en denkt aan het concert dat ze gisteravond in de philharmonie van de oude stad had bezocht. Ze komt nog regelmatig in de oude stad, voornamelijk voor een bezoek aan vrienden en voor de grotere cultuurmanifestaties. Het leven in de oude stad is een stuk aangenamer geworden sinds de aanleg van de shuttlesysteem 50 jaar geleden. Onvoorstelbaar dat iedereen vroeger een auto had. De voormalige parkeergarages en –terreinen hebben plaats gemaakt voor groots opgezette ecologische kwekerijen, moestuinen en parken die direct doorlopen in het open landschap buiten de stad. Zelf woont en werkt ze al sinds haar studie in Rivierenland, een deelgemeente van Randstad.
Als de shuttle het station uit glijdt, geniet ze van het weidse uitzicht over het landschap. Ze hoort de vogels fluiten. Het is een warme dag, maar in de coupe is het heerlijk koel dankzij de zonnepanelen die als schermen over de shuttlebaan hangen. Als Rivierenland in zicht komt, drijft de eerste regel van een gedicht van Marsman naar boven: ‘denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan.’ Alleen bewegen de rivierlinten zich nog trager, breder en talrijker dan vroeger door het land. En het laagland is getransformeerd tot zacht glooiende heuvels. Op de heenweg naar de oude stad keek ze uit op de terrasvormig opgebouwde mix van woningen, werkplaatsen,winkels en hangende tuinen. Nu ziet ze alleen de groene hellingen met de akkers en bossen, waar ze zo vaak doorheen wandelt.
Ze stapt uit en loopt de dagverlichte stationshal binnen waar ze het geroezemoes van de grotere kantoren, werkplaatsen, winkels en scholen hoort. Ze loopt het plein af en besluit de terrasroute te nemen langs de boomgaarden en direct wat fruit te plukken. Ze zwaait naar de ouderen die in de moestuin een terras lager aan het werk zijn.
Ze opent de terrasdeuren naar de studio en wordt begroet door haar collega’s. Ze sluiten net hun laptops af om te gaan lunchen in de terrastuin en daarna hun middagwerk op te pakken. Samen dalen ze via de koele overbouwde binnenstraten achter de bebouwing naar de rivier af. Op de binnenpleintjes glinstert de zon in de glazen gevels. Door het rietland waar het afvalwater gezuiverd wordt, wandelen ze naar de viskwekerij. De vissen en kreeftjes worden verzorgd, de waterkwaliteit gecontroleerd, de filters schoongemaakt. Daarna selecteren ze de vissen voor de markt.
Het marktplein staat vol met lange overdekte tafels. Het rijke aanbod bestaat o.a. uit groenten,fruit, vruchtensappen en wijn uit eigen gaard, meel, yoghurt, bloemen uit de tuinen en vis, soms aangevuld met vlees van de runderen die verderop langs de rivier grazen of met de sprinkhanen die van de kwekerij op de naastgelegen heuvel afkomstig zijn.
’s Avonds schuift ze aan tafel met haar familie en buren en geniet van een heerlijke maaltijd en van het uitzicht over de rivier vanaf het ruime overhangende terras.
Het leven is goed in Randstad.
Gepubliceerd op July 5th, 2010 in rubriek Nieuws.