Zondag 27 juni; Presentatie 1 door Floris Schiferli en Matthijs Bosman.

Het eerste koppel heeft na de werkperiode van een intensieve week de ingreep en keuze op het verstedelijkingsproces helder en overtuigend neergezet. Een megalomane ingreep in het bestaande landschap verscherpt de verhoudingen tussen oud en nieuw, het oorspronkelijke en vooruitstrevende staan naar elkaar te kijken. Zonder een fysieke verbinding te hebben zijn ze buren geworden van twee compleet verschillende leefomgevingen en levensstijlen.

Kan dit gigantische lint, dat als een weefsel boven het bestaande landschap hangt functioneren als een volledig zelfstandig stedelijk gebied of is het nog afhankelijk van de natuurlijke bronnen, aanwezig op het natuurlijk landschap dat niet aangetast wil worden?
Hier de presentatie van de deelnemers:

Laboratorium de verstedelijking: Altropolis

De ochtendzon reanimeert het dorpsplein. Even blijft het nog stil; dan wordt het voor het eerst vandaag, te voet overgestoken voor vers brood. De tijd lijkt, verzwaard door zoveel jaren geschiedenis, traag op gang te komen. De rivier beweegt zich op vertrouwde wijze door het verstilde buitengebied; en alles is één nacht ouder.
Het dorp wentelt zich voorlopig nog in de context van zijn natuurlijke habitat; de landelijke omgeving. Vergroot je de omvang van het dorp drastisch, dan houdt het op te bestaan.
De druk om te expanderen is groot, even groot als de belangen, die op hun beurt weer even tegenstrijdig zijn, even tegenstrijdig als de verlangens die daarin gelijk opgaan met de verwachtingen.
De oprukkende metropool, een vanzelfsprekendheid, zou het met minder schadelijke bijwerkingen moeten kunnen doen. De metropool hoeft geen chemokuur te zijn die alles vernietigt, in de hoop dat alleen het goede overblijft. Een stad kan koesteren.

Altropolis is een verdieping in het landschap. Een stad die de intieme beleving van het terrein in principe niet verandert. Het buitengebied blijft ver verwijderd van de drukte die zich op de eerste etage afspeelt, andersom is het dorp in zijn groene vlakte de parel in het uitzicht van de stedeling.
Die projecteert er zijn verlangens op, droomt of walgt ervan, gaat er te voet heen, praat erover, volgt het leven door zijn raam op de 47e etage van het gebouw dat aan de andere kant grenst aan een wilde avenue van Altropolis.

tekst; Matthijs Bosman